We gaan de muziek naar Driehuis/Westerveld brengen, dat moet boven in het Crematorium. Met z'n vieren lopen we dus het pad op naar boven en ik vertel de kinderen hoe het vrijdag gaat gebeuren, ze hebben géén idee. Ze zijn bij de wake van Oma Scholtes geweest en voor de rest nog nooit bij een crematie of begrafenis. In de geluidsstudio wordt de CD getest, helemaal goed en Kim krijgt een compliment. We lopen het pad weer af naar beneden en bij mij, bij mij lopen de rillingen over de rug.
Om half 4 haalt Matti ons op, Frans ligt in het rouwcentrum en we gaan met de familie afscheid nemen. Het is vreselijk om Frans in de kist te zien liggen, hij hoort daar niet te liggen!
En wat een bloemen zijn er gebracht, prachtig gewoon, er is bijna te weinig ruimte om alle bloemen neer te leggen.
Nadat iedereen afscheid heeft genomen wordt de kist gesloten en draaien de kinderen en ik de schroeven erop dicht.
Het blijft onwerkelijk.......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten