Ik zit nu buiten op het terrasje van ons huisje op een bungalowpark, vannacht voor het eerst alleen geslapen. Beetje vreemd maar wel tot 8 uur. Gisteren had Frans weer een onrustige dag, zijn slaapmiddel was verlaagd, maar zoals wij weten vind hij dat niet zo lekker. Het is voor de artsen en verpleging wel een check om te kijken in hoeverre hij reageert, ze willen ook zien hoe het met zijn spierkracht is. Hij beweegt wel zijn hoofd en zijn oogleden maar meer niet. Met minder slaapmiddel ademt Frans heel onrustig, gaat dan een beetje tegen de machine in, ook schoot gisteren zijn hartslag weer omhoog, daarom werd besloten om hem toch weer wat meer in slaap te brengen en weer wat medicijnen erbij. We hebben hem ook een koptelefoon opgezet met wat muziek om te kijken of hij dat prettig vind.
Wel hebben wij besloten om nog even te wachten met bezoek, Frans heeft het heel zwaar en heeft nog steeds alle rust nodig.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ach, wat hebben jullie het toch moeilijk! Weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen behalve, wederom, houd moed en we leven enorm met jullie mee!! Wij zijn weer thuis van vakantie, en hopen dat Frans gauw genoeg opknapt om weer bezoek te kunnen krijgen. Dikke kus, grote broer en 10
BeantwoordenVerwijderenHet is niet aangenaam om in de verslagen van de laatste dagen te lezen dat hij zo moet strijden en jullie erbij.
BeantwoordenVerwijderenTijdens mijn dagelijkse werkzaamheden komen mijn gedachten regelmatig op Frans en denk dan, straks even de blog lezen.
Ik hoop dat er spoedig optimistische berichten te melden zijn.
We leven met jullie mee.