Vandaag de transplantantie-arts ontmoet, hij wilde graag kennis maken met mij en ook iets meer over Frans te weten komen. Nou dat heeft hij geweten, heb hem alles verteld.
Maar het is ook voor deze arts onbegrijpelijk dat Frans in April nog heeft lopen golfen en in Maart nog skiend de bergen afsuisde, onbegrijpelijk als je kijkt naar hoe ziek hij nu is. Afgelopen nacht heeft hij weer een dip gehad, zuurstof moest weer omhoog en ook het bloeddrukondersteunende middel moest omhoog. Alles is nu afhankelijk van de uitslagen die uit Amsterdam en hier uit Groningen komen. Het team hier gaat nog steeds voor de transplantatie maar moet nu al alle zeilen bij zetten. Maar Frans is natuurlijk een zeiler dus hoe meer zeil in de mast hoe beter, ik was toch wat meer van de behoudende vaart.
Het was hier in ieder geval lekker weer, droog en een zonnetje, is toch wat lekkerder als ik mijn blokjes om het ziekenhuis loop.